مصطفی در پایان قرن نوزدهم در سالونیک یونان به دنیا آمد. حملات راهزنانی که پدرش در معرض آنها قرار گرفت، طبیعتاً روی او تأثیر بدی می گذارد. ابتدا کسب و کار پدرش علی رضا بیگ رو به سختی می رود، سپس سلامتی او رو به وخامت می گذارد. سپس او می میرد. بزرگی این رویای آینده که توسط زبیده خانم ساخته شده در درون مصطفی کوچک مشهود بود. در مقایسه با آتش عظیم، فقط دانه کوچکی از کاه در مقابل آن آتش است. مصطفی کمال در سال 1905 به عنوان کاپیتان ستاد از آکادمی فارغ التحصیل شد. از 1905 تا 1919 او در گوشه و کنار سرزمین عثمانی، از سوریه تا طرابلس، از سالونیک تا قارص خدمت کرد. آنچه او دید این بود که اداره کشورش قبلاً از کنترل خارج شده بود و شایستگی و وطن پرستی باقی نمانده است. گزینه های زیادی برای مصطفی کمال باقی نمانده است. به قول خودش کشور توسط راهزنان سوزانده شده. یک نفر باید کاری کند و کشور را نجات دهد…