والتر بلک (مل گیبسون), به انتهای خط رسیده است. بلک مدیرعامل یک شرکت خانوادگی تولید کننده ی اسباب بازی است که سیاست های غلط کاری و حرفه ای اش ضرر و زیان های بسیاری به بار آورده است. ازدواج بیست ساله ی والتر با مردیت (جودی فاستر) نیز در آستانه ی فروپاشی قرار دارد. مردیت شوهرش را دوست دارد اما قادر به تحمل رفتارهای تند و خشن او نیست. آنها دو فرزند دارند. پسر بزرگ خانواده پورتر (آنتون پلچیر) از دست پدرش عصبانی است و به مادرش توصیه می کند که هرچه زودتر طلاق بگیرد. در ادامه ی ماجرا والتر یک بطری الکل می خرد و به متلی می رود تا در آنجا خودکشی کند. اما در انجام این کار توفیقی نمی یابد. والتر صبح روز بعد که از خواب بر می خیزد, احساس می کند عروسک سگ آبی که شب پیش پیدا کرده, دارد با او حرف می زند. او این عروسک دستی را به دست چپ اش می کند و صدای لهجه دار خاصی را به آن می دهد. عروسک از این به بعد تبدیل به همتای خیالی والتر می شود. اطرافیان والتر این قضیه را می گذارند به حساب نوعی معالجه ی روحی و روانی از طریق عروسک دستی. ولی آیا این شیوه ی عجیب درمانی موثر واقع می شود؟